Meer betalen, minder medische missers?

Als de zorgpremies jaar na jaar stijgen, dan zou je toch wel verwachten dat het aantal medische missers zou dalen?

 

Vergelijking

Vergelijkingen met vroeger zijn lastig te maken, omdat er vroeger weinig onderzoek naar is gedaan. Een goede pagina met recentere cijfers vindt u hier. Hierin wordt een schatting gemaakt van het aantal patienten die door een medische misser blijvend schade hebben opgelopen (1.000) en hoeveel er zijn overleden als gevolg van een medische misser (minimaal 2478). Daarnaast zijn er 30.000 mensen zonder blijvend letsel.

 

Missers worden slecht toegegeven

Wat wellicht nog erger is. Als er medische missers begaan worden, worden ze niet snel erkend door de medische specialist en ziekenhuis directie. Communicatie is slecht en ongeveer 70% van de slachtoffers voelt zich niet begrepen. Verder blijkt uit een onderzoek van de consumentenbond dat van de 1900 gemelde medische missers er slecht 190 werden toegegeven door de arts/ medisch specialist. Tien procent hiervan deed dit pas na expliciete navraag van slachtoffers of nabestaanden. Verder blijkt dat de meeste slachtoffers geen klacht indienen of procedure starten na een medische misser. Als ze het wel doen, heeft ongeveer 60% het gevoel dat ze niet serieus worden genomen.

Daarnaast heb je nog de belangenverstrengeling van de klachtencommissie van de desbetreffende instelling. Veel slachtoffers (50%) vinden die dan ook partijdig.

 

Zorgprotest

Zorgprotest snapt best dat er af en toe medische missers plaats vinden. Maar de manier waarop er mee omgegaan wordt door hulpverleners en instellingen kan veel beter. Een goede arts of specialist is er een die zijn fouten toe durft te geven en daarmee toegeeft dat hij of zij ook maar een mens is. Daarnaast kan onderzocht worden waarom de misser is opgetreden en of die in het vervolg voorkomen kan worden. Als zoveel hulpverleners de verantwoordelijkheid maar van zich af blijven schuiven, dan blijven die missers aan de orde van de dag.

 

 

(97x gelezen)
Loading...